de lastige start van 2026 in de categorie tot 70kg.

---

nu ruim een week terug uit georgië tijd voor een update. we gaan nog even 2 maanden terug.

het seizoen ben ik in februari begonnen met een toernooi in heidelberg, duitsland. dit is een zogenaamd ‘open’ toernooi wat betekent dat de 2 categorieën, slechtziend of blind, op 1 hoop worden gegooid. in officiële toernooien is er een categorie slechtziend en een categorie blind. ik val in de laatste categorie omdat mijn zicht zo beperkt is. als ik op de mat sta, kan je die categorie ook herkennen aan de rode stip achter op mijn ‘rugnummer’. maar op de german open in heidelberg weet je dus niet of je tegen een slechtziend of een blind persoon op de mat staat. dat kan dus best wel uitdagend worden als je tegen iemand moet vechten met een veel beter zicht. ik heb meegedaan in het junioren en het seniorentoernooi. het ging best goed. beide toernooien een podiumplek, even inkomen voor het seizoen.

en in maart was het dus tijd voor het eerste officiële toernooi van het jaar 2026, de world cup in tbilisi in georgië. 

het wordt een spannend jaar. al dit jaar kan ik de eerste kwalificatiepunten gaan halen voor de paralympische spelen in LA 2028. deze tellen nog wel wat minder zwaar mee want hoe dichter we bij 2028 komen, hoe meer punten je per toernooi kan halen.

dit is ook het eerste jaar dat ik in een zwaardere categorie ga meedraaien. vorig jaar kon ik nog uitkomen in de categorie onder een gewicht van 64 kilo. maar deze categorie is nu geschrapt en de eerste gewichtscategorie is nu onder 70 kg. dus in de voorbereiding naar dit toernooi heb ik geprobeerd aan te komen door veel krachttraining (spiermassa kweken en spieren zijn zwaar) en goed en veel te eten. nu plakken kilo’s niet echt makkelijk aan mij. ik zit nu tegen de 68 kg aan. maar goed, dat is tov vorig jaar toch wel een paar kilo’s erbij.

ik heb dus in de periode voorafgaand aan het toernooi in georgië heel veel tijd besteed samen met mijn ‘krachtcoach’ Floris. de benen moeten steviger worden om meer balans te hebben op de mat. veel spierpijn in de pootjes gehad de afgelopen weken. hiernaast natuurlijk ook zo veel mogelijk uren op de mat doorgebracht. trainingen in haarlem, amsterdam en op papendal, onder andere met mijn coach daniëlle vriezema. soms was het best wel lastig om tijd te vinden want het is ook de periode geweest van mijn laatste schoolexamens. maar het is gelukt, lekker veel getraind en de cijfers zijn ook best prima. vanaf half april ga ik starten met de eindexamens, dan begin ik met aardrijkskunde. 

maar goed, terug naar het toernooi in georgië. nog niet voor kwalificatiepunten. de grand prix ging helaas niet zoals verwacht en gehoopt. ondanks dat er niks ontbrak aan de voorbereiding, en ik mij fit en sterk voelde, liep het gewoon niet. 

de eerste partij tegen de Italiaan ging nog prima. dit was trouwens dezelfde italiaan van de ek in tbilisi vorig jaar. toen ging ik er al snel af tegen hem maar nu ik wist een score te maken, en had het initiatief in de pot. maar na een mislukte actie van mij, kon de Italiaan doorgaan op de grond waar ik een stomme fout maakte, en in een houdgreep terecht kwam.

de tweede wedstrijd was tegen een rus. deze pot ging ik niet lekker in. ik was in mijn wedstrijd tegen de italiaan geblesseerd geraakt aan mijn ribben, waardoor draaien en explosief bewegen lastig ging. mijn tegenstander had ik op techniek zeker moeten kunnen verslaan, maar op een of andere manier ging deze pot helemaal niet lekker, en verloor ik ook deze op een stomme en onnodige manier.

ondanks dat dit toernooi niet naar verwachting verliep, is er wel verbetering in mijn kracht en judo techniek ten op zichte van een paar maanden geleden. ook kon ik mij in de pot tegen de italiaan, nummer 2 van de wereld, goed staande houden, en was er zelfs zicht op de winst. als ik een goede wedstrijd draai, zit ik op niveau helemaal niet zo ver van de nummer 1 en 2, dus dat geeft hoop voor de toekomst. voor nu een plek 20 op de wereldranglijst maar er zit echt wel meer in. 

we hebben weer genoeg kunnen leren van dit toernooi, en daarmee gaan we hopelijk de volgende keer een beter resultaat neerzetten. 

de komende maanden geen toernooien want het eindexamen komt eraan. dus het wordt een combinatie van leren, krachttraining en judoën. hopelijk kan ik er nog een kilootje bij sprokkelen.

het volgende toernooi is in juli en is de grand prix van brazilië. en dan wordt het dus al voor de punten! dus we gaan er weer volle bak tegenaan! heb er zin in. hierna volgen al snel 2 hele belangrijke toernooien, het ek in duitsland in augustus en in september het wk in georgië.

ik wil jullie allemaal bedanken voor de support. zowel de persoonlijke als de financiële support. zonder dit is alles wat ik doe onmogelijk. ik blijf keihard werken om steeds een stapje hoger te komen op de wereldranglijst met als doel de mat op in LA. dus heel veel dank aan mijn officiële sponsors salto foundation, nationaal fonds voor de sport en reggeborgh foundation. en natuurlijk alle 229 donateurs die mij via het yvonne van gennip talent fonds sponsoren. ik hoop dat ik op jullie steun mag blijven rekenen. er loopt nu ook een campagne van het fonds gehandicaptensport, waar ik aan meegewerkt heb, waarbij ik aangeef dat support en begeleiding voor mij essentieel zijn. dank allemaal voor de kansen die ik krijg door jullie steun.

naast alle sportiviteit op de mat en in het krachthonk zijn er ook al wel een paar leuke verrassingen geweest in 2026. zo mocht ik in februari de pim mulier-trofee in ontvangst nemen, waarbij ik gehuldigd werd als parasporter van het jaar in haarlem. een enorme verrassing en eer om dit beeldje te mogen ontvangen. maar ook hang ik nu met mijn ‘3e-plek winst foto’ op papendal. nooit gedacht dat ik tussen al die judo-beroemdheden zou komen te hangen. het voelt fijn maar ook een beetje gek om al die aandacht te krijgen. ik ben blij dat ik hiermee wel aandacht kan krijgen voor de parasport en kan laten zien en vertellen dat je met doorzettingsvermogen veel kan bereiken.  

met floris train ik dus meerdere keren per week specifiek op dynamiek en kracht in verschillende dimensies. voor iemand die normaal ziet is dat 'easy'. voor mij is het anders en mijn lichaam en hoofd leren nog steeds door. de kracht en balans van mijn benen moet beter. en ik wil nog veel beter kunnen judoën tegen de meer ervaren judokas in deze categorie.

naast alle sportiviteit op de mat en in het krachthonk zijn er ook al wel een paar leuke verrassingen geweest in 2026. zo mocht ik in februari de pim mulier-trofee in ontvangst nemen, waarbij ik gehuldigd werd als parasporter van het jaar in haarlem. een enorme verrassing en eer om dit beeldje te mogen ontvangen. maar ook hang ik nu met mijn ‘3e-plek winst foto’ op papendal. nooit gedacht dat ik tussen al die judo-beroemdheden zou komen te hangen. het voelt fijn maar ook een beetje gek om al die aandacht te krijgen. ik ben blij dat ik hiermee wel aandacht kan krijgen voor de parasport en kan laten zien en vertellen dat je met doorzettingsvermogen veel kan bereiken.